Miedziany śrut do strzelania precyzyjnego

Dobrze dobrany śrut często ogromnie ułatwiał strzelanie na dowolny dystans, pozwalając na osiągnięcie wyników dotychczas bardzo trudnych. Zwłaszcza krótka broń wiatrowa, pistolety i rewolwery, wymagała odpowiednio dopasowanej amunicji, by móc pokazać wszystkie zalety.

Miedziany śrut do krótkich wiatrówek

śrut miedzianyMimo iż pistolety i rewolwery wiatrowe, napędzane dwutlenkiem węgla, posiadały dużą moc, w przypadku tych ostatnich nawet przewyższającą długie karabiny, ciężki śrut nieszczególnie dobrze sprawdzał się podczas strzelania nimi nawet na niewielkie odległości. Krótkie lufy uniemożliwiały bowiem osiągnięcie dostatecznie dużej prędkości wylotowej podczas strzelania ciężkim śrutem stalowym czy ołowianym, przeznaczonym do sportowych odmian długich karabinów wiatrowych, co przekładało się na niewielką celność i zauważalnie mniejszą precyzję. Do takich wiatrówek znacznie bardziej polecano śrut miedziany, dwukrotnie lżejszy niż odmiany stalowe lub ołowiane. Nawet standardowy śrut kulowy, najbardziej rozpowszechniony i ogólnodostępny, umożliwiał oddawanie celnych strzałów na krótkie odległości, na jakich najczęściej używane były pistolety wiatrowe. Bardziej precyzyjne odmiany śrutu, grzybki lub stożki, pozwalały na strzelanie krótkimi wiatrówkami na średni dystans powyżej stu metrów z satysfakcjonującym skupieniem strzałów.

Sportowe odmiany śrutu, natomiast, posiadały czubki ze stali, nieznacznie zwiększające wagę, aczkolwiek jeszcze bardziej poprawiające precyzję strzelania z pistoletów o największych mocach wylotowych. Miedziany śrut był również bardzo miękki i łatwo ulegał rozpłaszczeniu po uderzeniu w cel, znacznie rzadziej odbijając się od powierzchni. Był więc o wiele bezpieczniejszą odmianą amunicji do treningów w zamkniętych pomieszczeniach.